صنایع غذائی آریانا  ، مقدم بازدیدکنندگان عزیز را گرامی می دارد.

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعال

آیا می توان با بازیافت پوسته تخم مرغ مواد پلاستیکی، آرایشی یا مکمل های غذایی تولید کرد؟

 

برای بازیافت پوسته تخم مرغ، مشکل این است که باید پوست تخم مرغ ها را هر روز به یک شرکت کوچک در مجارستان ارسال کنیم. هر ساله حدود ۱۵ میلیون تخم مرغ در این شرکت به محصولات جانبی برای ماکارونی، شیرینی و صنایع مواد غذایی تبدیل می شود وبه همان اندازه نیز، مقدار بسیار زیادی پوست تخم مرغ تولید می شود که برای مدیران این شرکت ها، مشکل مقابله با این حجم از ضایعات را ایجاد می کند.

تاس اوربن، مدیر عامل این شرکت می گوید: «پوسته تخم مرغ های صنعتی زباله های خطرناک تلقی می شوند زیرا پروتئین موجود در غشاء تخم مرغ بسرعت تجزیه می شود که می تواند سمی باشد. ما تنها می توانیم از شرکت های خاصی برای از بین بردن این زباله ها و انتقال آنها به مکانی که بتوان آنها را از بین برد استفاده کنیم، که این کار برای ما بسیار گران تمام می شود.»

غشاهای تخم مرغ سرشار از کلاژن (نوعی پروتئین) و آمینو اسیدهایی است که کارخانه های فرآوری تخم مرغ می توانند برای تولید لوازم آرایشی و مواد غذایی فراهم کنند.

اما پرسش این است که چطور می توان غشاهای تخم مرغ ها را از پوسته آنها به شیوه ای آسان و مقرون به صرفه جدا کرد؟

این موضوع، هدف محققان در یک پروژه تحقیقاتی اروپایی است.آنها مدلی اولیه ساخته اند که بطور مکانیکی می تواند غشاها را از پوسته تخم مرغ جدا کند. غشاهای جدا شده برای حفظ کیفیتشان با دمای محیط خشک می شوند. گام نهایی استریل کردن غشاهای خشک شده به روش غیر تهاجمی است.

اندریکو ایمپری، شیمیدان صنعتی می گوید: «ما از اشعه ماوراء بنفش استفاده می کنیم. اشعه یو وی به درون باکتری ها نفوذ می کند و دی ان ای باکتری ها را تغییر می دهد. در این روش باکتری ها غیر فعال می شوند و نمی توانند دوباره تکثیر شوند. به این ترتیب، غشای تخم مرغ ها بدون استفاده از عامل های شیمیایی یا درجه حرارت بالا استریلیزه می شوند. آنها به شیوه غیر تهاجمی استریل می شوند و بدین شکل خواص درونی آنها حفظ می شود.»

الگوی اولیه در حال حاضر موجود است و محققان می گویند که قادرند به شرکت های فرآوری تخم مرغ برای تبدیل ضایعات به مواد مصرفی کمک کنند.

ملیندا کوزاک، مهندس زیستی در این باره می گوید: «قدم بعدی اتوماتیک کردن این سیستم است. ایده ما ایجاد فرایندها و ظرفیت های وابسته به مقدارمواد یا اندازه کارخانه های فرآوری تخم مرغ است که می تواند از ۱۰۰ کیلو پوسته در ساعت تا ۱۰۰۰ کیلو در ساعت متغیر باشد.»

تاس اوربن می افزاید: «اگر ما بتوانیم این جداسازی را صنعتی کنیم آنگاه شرکت های فرآوری تخم مرغ می توانند از ضایعاتی که قبلا برایشان هزینه داشت، سود کسب کنند.»

محققان امیدوارند که در کمتر از ۳ تا ۴ سال آینده، محصول قابل عرضه ای به بازار ارائه کنند که به گفته آنها می تواند باعث بهبود رقابت در بخش پرورش مرغ در اروپا شود.

 

 

 

 

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعال

سیستم های کشاورزی آیروپونیک

آیروپونیک (aeroponic) عبارت از پرورش گیاهان در محفظه ای از هوا (air) و محیطی سرشار از غبارات بسیار ریز محلول غذایی (mist) است بدون اینکه از خاک یا ماده غذایی متراکم و یا بستر دانه بندی (medium aggregate) موسوم به ژئوپونیک (geoponics) بهره گیرند.

کشاورزی آیروپونیک با کشاورزی هیدروپونیک مرسوم و همچنین کشاورزی در شرایط کنترل شده و آزمایشگاهی (vitro-in) نظیر کشت بافت گیاهان متفاوت است. آیروپونیک بر خلاف هیدروپونیک (hydroponics) که از آب بعنوان بستر رشد حاوی مواد ضروری معدنی جهت رشد پایدار بهره می گیرد ، بصورتی طراحی شده است که نیازی به بستر رشد (growing medium) ندارد ولیکن به دلیل اینکه آب مصرفی در آیروپونیک حاوی عناصر غذایی گیاهان پرورشی است لذا آیروپونیک را نوعی از کشاورزی گاها هیدروپونیک محسوب می دارند.

مقایسه کشاورزی هیدروپونیک و آیروپونیک

واژه هیدروپونیک (hydroponic )در زبان لاتین بمعنی “کارکردن با آب (water working) می باشد. بنابراین هیدروپونیک شامل عملیات پرورش گیاهان در آب های راکد (bath )و یا جاری (flow )سرشار از اکسیژن و عناصر غذایی مورد نیاز گیاهان است.

در سیستم هیدروپونیک اقدام به سرشار نمودن آب از فرم نمک عناصر غذایی مصرفی گیاهان می کنند و بدینگونه محلولی بوجود می آید که کلیه نیازهای رشد گیاهان را بر طرف می سازد و همواره مواد محلول در آن بحالت تعادل تنظیم می گردند. بعلاوه بدلیل اینکه محلول مذکور در محوطه بسته قرار دارد ، هیچگاه روانابی ایجاد نمی گردد و شسته شدن مواد بوقوع نمی پیوندد و آلودگی محیط ُرخ نمی دهد. میزان تلفات آب از طریق تبخیر شدن در سیستم هیدروپونیک کاهش می یابد لذا قابلیت کاربرد در مناطق خشک را دارد.

آیروپونیک (aeroponic) عبارت از بکارگیری شیوه هیدروپونیک بدون بستر رشد (growing medium) می باشد. اگر چه ممکن است از آنها بمقدار بسیار کم جهت جوانه زنی بذور ویا ریشه دهی قلمه ها (cutting) نیز استفاده گردد.

ریشه های گیاهان آیروپونیک در میانه هوا و در جواره های محفظه بحالت معلق می باشند. رطوبت محیطی محفظه رشد آیروپونیک در حد 100 درصد حفظ می گردد و نیازهای غذایی گیاهان بصورت محلول در آب و بفرم ذرات ریز موسوم به “nutramist” بر ریشه های آنها اسپری می گردند. اینگونه غذادهی در هوا (mid-air feeding) اجازه می دهد تا ریشه ها به جذب اکسیژن مورد نیازشان بپردازند و بدین طریق بنابر گزارشات موثق بر میزان متابولیسم و سرعت رشد آنها تا 11 برابر رشدشان در خاک افزوده گردد. در این روش تقریبا هیچگونه آبی از طریق تبخیر تلف نمی شود.

آیروپونیک چیست؟

آیروپونیک (aeroponic) توسط انجمن بین المللی کشاورزی بدون خاک یا “ISSC ” این چنین تعریف شده است:

آیروپونیک سیستمی است که ریشه های گیاهان در محیطی واقعند که توسط پاشیدن محلول های غذایی بصورت قطرات بسیار ریز موسوم به غبارات (mist)یا “آیرو ُسل ها” (aerosol) بحالت اشباع در آمده است.

بعبارت دیگر بجای کاشت مستقیم گیاهان در خاک یا محیط های کشت و یا محلول های سرشار از عناصر غذایی بر بکارگیری پاشش غبارات ریزی از عناصر غذایی و آب بطور مستقیم بر ریشه های گیاهان تکیه می گردد.

این گیاهان مشخصا بحالت تعلیق در هوا قرار می گیرند و یا اینکه توسط برخی روش ها حمایت می شوند. ریشه های این گیاهان بصورت آزادانه در فضای نزدیک محفظه ها رشد و توسعه می یابند، بدون اینکه با هیچ پیش ماده ای بعنوان بستر کاشت (substrate)تماس یابند. باید اطمینان یافت که ریشه ها در تمامی اوقات مرطوب باشند تا دچار وضعیت بحرانی تنش رطوبتی نگردند.

اساس کشاورزی آیروپونیک عبارت از پرورش گیاهان بحالت معلق یا آویزان در محیط های کاملا (dangling) و ساقه یا نیمه مسدود می باشد. ریشه های آویزان ) های زیرین گیاهان از طریق پاشش ذرات ریز (atomized یا sprayed) محلول آب سرشار از عناصر غذایی مورد نیاز گیاهان تغذیه می گردند.

 

گیاهان کوچک را در حفره های کوچکی که بر روی صفحات فوم فشرده (یونیلیت) ایجاد شده اند ، جا می دهند و صفحات را بر روی محفظه های آیروپونیک مستقر می سازند تا بدین طریق از میزان هزینه و کارگر مورد نیاز کاسته شود. گیاهان بزرگتر را به شبکه های داربستی (trellising) متصل می سازند تا متحمل وزن بخش های رویشی و میوه هایشان باشند .

گیاهان آیروپونیک سالم ترند و سرعت رشد بیشتری نسبت به گیاهانی دارند که بر بسترهای کاشت پرورش می یابند زیرا در محیط های عاری از آفات و بیماریها قرار از محیط دارند. با در نظر گرفتن این موضوع که اغلب محیط های آیروپونیک کاملا خارجی قطع رابطه نمی کنند لذا آفات و بیماریها همچنان بصورت تهدید وجود دارند.

 انواع سیستم های آیروپونیک (aeroponic of Type)

 

  1. واحد های کم فشار (low-pressure units):

ریشه های گیاهان در اغلب سیستم های آیروپونیک کم فشار در سطح بالاتر از مخزن حاوی محلول غذایی (reservoir) بحالت معلق قرار می گیرند و یا در داخل کانالی واقع هستند که با مخزن مذکور مرتبطند.

یک پمپ کم فشار از طریق مبدل های (transducers) نوع “جت” و یا “اولتراسونیک” اقدام به هدایت محلول غذایی می کند آنچنانکه قطرات مازاد یا زهکش حاصله مجددا به مخزن بر می گردند. همچنانکه گیاهان در این واحدها رشد می یابند و به مراحل بلوغ می رسند، ممکن است دچار خشکی در بخش هایی از ریشه های انبوه شوند بطوریکه از جذب عناصر غذایی کافی باز بمانند.

این واحدها هزینه خواه هستند و شرایط الزم برای تصفیه محلول غذایی ، حذف برای ضایعات و پاتوژن های ناخواسته سیستم را ندارند. چنین واحدهایی معمولا پرورش گیاهان بر سطح فوقانی سکوها (bench top) منطبق بر مبانی آیروپونیک مناسب هستند

  1. شیوه پرفشار (high pressure devices):

تکنیک آیروپونیک ُپر فشار بگونه ای است که غبارپاشی محلول غذایی به کمک پمپ های فشار بالا جهت پرورش گیاهان ارزشمند انجام می شود تا بدینگونه بتوانند هزینه های مصرفی در این سیستم پرورش گیاهان باغبانی (horticulture) را تسویه کنند.

پرورش دهندگان گیاهان در محیط های کنترل شدۀ خانگی (home indoor ) از اواخر سال 2000 میلادی به نمونه های ساده ای از سیستم های آیروپونیک ُپرفشار یا “HPA) “aeroponic pressure high) با بهای مناسب دسترسی داشته اند.

سیستم های آیروپونیک ُپرفشار شامل تکنولوژی هایی برای تصفیه آب و هوا ، استریل کردن محلول غذایی ، پلیمرهای کم حجم و سیستم های هدایت ُپرفشار محلول غذایی هستند.

در سیستم آیروپونیک ُپرفشار از پمپ دیافراگمی با قدرت “550 KPa “استفاده می شود تا فشاری معادل 8 پوند بر اینچ مربع را در سیستم ایجاد کند و منجر به پاشش محلول عناصر غذایی بصورت غباری با اندازه های 50-20 میکرومتر بر ریشه های گیاهان گردد.

  1. سیستم های تجارتی (systems commercial):

سیستم های آیروپونیک تجارتی دربرگیرندۀ سخت افزارهای تأمین کنندۀ فشار زیاد و سیستم های بیولوژیکی هستند. مجموعه سیستم های بیولوژیکی شامل کلیه مواردی هستند که باعث افزایش دورۀ زندگی گیاهان و بلوغ اینگونه محصولات می گردند.

سیستم های فرعی بیولوژیکی و اجزاء سخت افزاری شامل سیستم های کنترل سیال (effluent) پیشگیری از بیماریهای گیاهی ، اَشکال مقاوم پاتوژن ها ، زمان بندی دقیق ، ایجاد فشار مناسب در سیستم انتقال محلول غذایی ، حسگرهای سرما و گرما ، کنترل دمای محلول ، آرایش نوری مؤثر ، محدودۀ طیف فیلتراسیون ، حسگرهای ُهشدار دهندۀ نقص سیستم و حفاظتی ، اَشکال صرفه جویی در هزینه های کارگری و مراقبت ، ترکیب قابل اعتماد بلند مدت و کاربرد ایمن ماشین آلات (ergonomics) می باشند.

سیستم های آیروپونیک تجارتی از نوع سیستم های ُپرفشار برای پرورش محصولات ارزشمند بصورت تناوب زراعی و یا چند محصولی (multiple) با توجه به فواید اقتصادی آنها بکار می روند. سیستم های اقتصادی پیشرفته فراگیرندۀ جمع آوری اطلاعات ، نظارت ، آنالیز بازخورها و ارتباطات انترنتی بوسیله انواع سیستم های فرعی هستند.

   

مهمترین مزایای سیستم آیروپونیک
  1. از هیچگونه محیط کشت استفاده نمی شود لذا ریشه ها دارای ماکزیمم هوادهی (aeration) هستند.
  2. از خاک استفاده نمی شود بنابراین از بیماریهای خاکزاد (borne soil) نیز خبری نیست.
  3. شاخه و برگ های گیاهان (foliage) همواره خشک باقی می مانند که بدینوسیله از احتمال بروز بیماریهای گیاهی کاسته می شود.
  4. برداشت محصول بویژه در مورد گیاهان ریشه ای بسیار راحت تر است.
  5. دوره تولید محصولات گیاهی بدلیل افزایش سرعت رشد، کاهش می یابد.
  6. رواناب عناصر غذایی و آب بدلیل بازیافت آنها نزول می یابد.
  7. در سیستم آیروپونیک می توان به پرورش انواع مختلف گیاهان در کنار یکدیگر و بطور مجزا اقدام کرد.
  8. محیط های آیروپونیک برای ازدیاد گیاهان از هر دو جنبه جوانه زنی بذور و یا ریشه دوانی قلمه ها بسیار مناسب است آنچنانکه قلمه ها و بذور سریعتر به ریشه دوانی می پردازند و مشکلات بسیاری کمی در زمینه بیماری های گیاهی خواهند داشت.
افزایش هوارسانی به ریشه ها در آیروپونیک

اولین سیستم آیروپونیک در سال 1883 میلادی به بهره برداری رسید. حمایت های عدیده ای که از گیاهان در این سیستم وجود داشتنند ، باعث شدند که محصول به رشد بسیار خوبی برسد زیرا گیاهان در محیطی مملو از هوا و رطوبت مناسب پرورش می یافتند آنچنانکه این رویه تاکنون پیگیری می شود.

شیوه آیروپونیک (aeroponic) یا پرورش گیاهان در حالت معلق در هوا (culture air) قابلیت دستیابی گیاهان را به هوای کافی فراهم می سازد تا به رشد موفقیت آمیز خویش نائل آیند.

مواد شیمیایی که در سیستم آیروپونیک بکار می آیند، باید از هجوم بیماری های گیاهی و سایر پاتوژن ها ممانعت ورزند. وجه برتری آیروپونیک واقعی و دستگاه هایش این است که کمترین میزان حمایت از گیاهان بوجود می آید لذا وقوع کمترین تماس بین دستگاه های سیستم و گیاهان پرورشی باعث می شود که گیاهان بصورت کامل در معرض هوا قرار گیرند ولیکن اینگونه شیوه پرورش گیاهان نیازمند آن است که سیستم ریشه ای کمترین فشار را به ساقه ها وارد سازد.

تماس های فیزیکی در سیستم آیروپونیک به حداقل می رسند زیرا تماس های فیزیکی ممکن است از رشد طبیعی گیاه و گسترش ریشه ها بکاهند ، بیماریهای گیاهی را افزایش دهند و موجب آلودگی آب مصرفی و هوای اطراف سیستم شوند .

فواید حضور اکسیژن کافی در اطراف ریشه ها

حضور اکسیژن در منطقه رشد ریشه ها یا “رایزوسفر” (rhizosphere) برای سلامتی و رشد گیاهان ضروری است. همچنانکه سیستم آیروپونیک اقدام به آمیختن هوا با آب در قالب قطرات بسیار ریز می نماید، باعث می شود تا گیاهان در شرایط وفور فراهمی اکسیژن ، آب و عناصر غذایی قرار گیرند و بخوبی رشد یابند.

برخی از کشاورزان معتقدند که سیستم آیروپونیک بر دیگر شیوه های هیدروپونیک برتری دارد زیرا افزایش هوادهی از طریق ذرات ریز محلول حاوی عناصر غذایی که به ریشه ها عرضه می شوند، باعث تحریک رشد گیاهان مزبور می شود و از شکل گیری پاتوژن های بیماریزا جلوگیری می نماید.

هوای پاک حاوی اکسیژن کافی است و این موضوع بعنوان یک پالاینده عالی برای محیط آیروپونیک و گیاهانش عمل می نماید. برای اینکه رشد طبیعی گیاهان حاصل شود، نباید در دستیابی گیاهان به هوای کافی و تمیز وقفه ای پدید آید و گیاهان باید اجازه یابند تا در یک وضعیت طبیعی به نمو فیزیولوژی دست یابند.

گیاهان بیشترین عوامل محدود کننده رشد را در شرایط عادی از جانب بیماری ها تحمل می کنند ولیکن شیوع بیماریها در شیوه آیروپونیک بشدت محدود می گردند. برخی پژوهندگان از سیستم های آیروپونیک برای مطالعه اثرات ترکیبات گازهای منطقه حضور ریشه ها بر عملکرد گیاهان بهره می گیرند.

پرورش گیاهان در شرایط عاری از بیماریها

آیروپونیک می تواند از انتقال بیماریهای گیاهی بکاهد زیرا تماس گیاه به گیاه استریل گردد بدینطریق کاهش می یابد و هر پالس از پاشش محلول می تواند مجددا درحالیکه شیوه های پرورش گیاهان در خاک ، بسترهای دانه ای (aggregate) و سایر بسترهای کاشت می توانند فرصت گسترش یابی و سرایت بیماریها به گیاهان مجاور را در سراسر فصل رشد فراهم سازند.

در اغلب گلخانه ها نیاز به استریلیزاسیون بسترهای جامد بعد از هر دفعه پرورش و برداشت محصول وجود دارد ولیکن در بسیاری از موارد از اینکار صرف نظر می شود و بسترهای کاشت را کلا با بسترهای جدید و استریل جایگزین می سازند.

یکی از بارزترین فواید تکنولوژی آیروپونیک چنین است که اگر یکی از گیاهان به بیماری آنرا از ساختار آیروپونیک حذف نمود، بدون آنکه قطعه مبتلا گردد ، می توان سریعا قطعه شود و یا به دیگر گیاهان سرایت یابد.

بدلیل اینکه محیط های آیروپونیک از بیماریهای گیاهی عاری هستند لذا بسیاری از گیاهان را می توان در این سیستم با تراکم زیادتری در مقایسه با سایر شیوه های کاشت سنتی از قبیل هیدروپونیک ، بستر کشت خاکی و تکنیک غشاء غذایی یا “NFT ” یا (nutrient film technique) پرورش داد.

پودرکردن محلول آب و عناصر غذایی در آیروپونیک

دستگاه هایی که در سیستم آیروپونیک برای آبرسانی استفاده می شوند معمولا شامل :

اسپری کننده ها (sprayers) ، غبارپاش ها (misters)، مه پاش ها (foggers) و یا دیگر ابزارهایی هستند که محلول آب و عناصر غذایی را بصورت ذرات بسیار ریز در اختیار ریشه های گیاهان قرار می دهند.

سیستم های آیروپونیک طبیعتا تولید سیستم های چرخه ای بسته ای بصورت محیط های ماکرو و میکرو می نمایند که برای پرورش با ثبات ، پایدار و قابل اعتناء گیاهان در هوا بکار می روند.

امروزه اختراعات زیادی برای تسهیل اسپری کردن و غبارپاشی محلول های غذایی توسعه یافته اند زیرا کلید توسعه ریشه های گیاهان در محیط های آیروپونیک را اندازه های قطرات آب تشکیل می دهند. در کاربردهای اقتصادی ، از اسپری هایی با چرخش °361 بهره می گیرند تا تمامی فضای اطراف ریشه گیاهان را با غبارپاشی تغذیه و سیراب نمایند.

در یک شیوه آیروپونیک از تکنیک غبارپاش ویژه ای بنام “مه پاش اولتراسونیک” (foggers ultrasonic) استفاده می نمایند تا محلول حاوی عناصر غذایی را با فشار کم در محیط اطراف ریشه ها بپاشند.

اندازه قطرات آب برای رشد پایدار گیاهان در سیستم آیروپونیک نقش حیاتی دارد. قطرات درشت آب مؤید کمترین میزان اکسیژن قابل دسترس برای سیستم ریشه ای گیاهان خواهد بود. قطرات بسیار ریز نظیر ذراتی که توسط غبارپاش های اولتراسونیک تولید می گردند ، موجب می شوند تا ریشه های موئین فراوانی ایجاد شوند ، بدون اینکه ریشه های فرعی مورد نیاز جهت رشد پایدار گیاهان تشکیل گردند.

مبدل های اولتراسونیک نیازمند حفاظت و نگداری بیشتری هستند بطوریکه هر گونه قصور موجب معدنی شدن اجزاء سیستم می شوند که این نقطه ضعف بواسطه نوع غبارپاشی و جنس فلزی اسپری کننده های بکار رفته می باشد. . نتیجتا گیاهان بواسطه نقصان دسترسی به رطوبت کافی دچار کاهش آماس سلولی (turgidity) و پژمردگی می شوند.

سیستم آیروپونیک قائم (VAP)

سیستم جدیدی از کشاورزی در ایتالیا، هاوایی و کالیفرنیا توسعه یافته اخیرا است که تمامی محیط پرورش بصورت محفظه ای بسته اداره می شود و موسوم به “پناهگاه زیستی”(bioshelter) است. در اینگونه پناهگاه های زیستی از یکسری استوانه های (tubes) آئروپونیک قائم جهت رشد گیاهان با کارآیی زیاد بهره می گیرند. چنین ساختارهایی دارای راندمان محصول حدود 2-6 برابر بیشتر از گلخانه های مرسوم هستند. در اینگونه مراکز به پرورش سبزیجات باغبانی، سته ها (berries)، گل ها و برخی گیاهان خاص مبادرت می ورزند .

اصول آئروپونیک مبتنی بر پرورش گیاهان بصورتی است که ریشه هایشان داخل هیچگونه بستری (substratum) از انواع مایع نظیر هیدروپونیک و یا انواع جامد نظیر خاک مرسوم استقرار نمی یابند بلکه از محفظه هایی استفاده می گردد که امکان تغذیه گیاهان داخل آن فراهم باشد. ریشه های گیاهان در اینگونه محفظه ها از بهترین شرایط کسب رطوبت و اکسیژن برخوردار می باشند. این شرایط اجازه می دهند تا مواد غذایی و رطوبت بگونه ای برای گیاهان فراهم گردند که بیشترین آسیمیلاسیون را انجام دهند و در سریعترین زمان توسعه یابند.

در سیستم آیروپونیک قائم یا “VAP) “system planting aeroponic vertical) اقدام به استقرار ظروف یا گلدان های (containers) حاوی گیاهان بر فراز یکدیگر می کنند. این سیستم بگونه ای طراحی شده است که گلدان ها به آسانی بحرکت در آورده می شوند تا نیازهای زیستی آنها برآورده گردند. بنابراین تعداد زیادی از گیاهان را در یک ستون قائم در درون یک ساختار فضایی مشابه گلخانه ها (greenhouse) و یا سایبان ها (house shade) مستقر می سازند. در این سیستم ، عناصر غذایی محلول اجازه می یابند تا در ستون رشد از بالا بر روی گیاهان پائینی بچکند.

بسیاری از گیاهان نیازمندند که در ضمن مراحل اولیه زندگی با نور مستقیم خورشید مواجه گردند ا ّما بمرور از وابستگی آنها به نور مستقیم خورشید کاسته می شود لذا بر اساس چنین مشاهدات و تجاربی است که گلدان های حاوی گیاهان در سیستم آیروپونیک قائم بصورت متوالی جابجا می گردند آنچنانکه گیاهان جوان را در بالاترین سطوح ستون رشد جا می دهند اما بمرور آنها را تحت یک سیستم مکانیکی بحرکت در می آورند و به سطوح پائین تر منتقل می سازند. این روند مداوما تکرار می شود تا اجازه رشد پایدار به تمامی گیاهان بدون هیچ تداخلی داده شود.

این سیستم آیروپونیک به کشاورزی بدون هیچگونه توقف در چرخه تولید رویکرد دارد و عناصر غذایی محلول در یک سیستم مداری بسته (circuit closed) جریان دارند. مقدار مصرف آب بواسطه محدودیت در کمیت جذب آن باعث صرفه جویی در آب مصرفی می شود. بعنوان مثال : تولید هر کیلوگرم گوجه فرنگی در روش سنتی کشاورزی بر بستر خاکی نیازمند 400-200 لیتر، در شیوه هیدروپونیک خواهان 70 لیتر و در شیوه آیروپونیک احتیاج به 20 لیتر آب دارد.

 

  سیستم آیروپونیک قائم عبارت از یک چرخه مداوم در محیطی بسته است که به کاهش نیروی انسانی در یکسری از عملیات کشاورزی روزانه و سالانه می انجامد. این موضوع کارگران را قادر می سازد تا مهارت های لازم را در یک دوره زمانی چندماهه کسب نمایند درحالیکه تولیدات کشاورزی تجارتی سنتی حاصل سال ها تجربه کاربران مربوطه است.

ابزارها و دستگاه های آیروپونیک را در داخل گلخانه ها و یا سرپناه های مقاوم به تگرگ و وزش باد در انطباق با عرض های جغرافیایی زمین استقرار می بخشند زیرا کنترل شرایط اقلیمی در گلخانه ها تأمین کننده اپتیمم شرایط رشد است و منتهی به بالاترین میزان عملکرد می شود .

مزایای سیستم “VAP” در مقایسه با کشاورزی سنتی

  • محدودیت مصرف آب : این سیستم دارای موفقیت های تجارتی در مناطق بیابانی نظیر عربستان سعودی و اسرائیل بوده است.
  • موفقیت های کشاورزی به وضعیت اراضی و کیفیت خاک بستگی دارد. در سیستم کشاورزی آیروپونیک اهمیتی به خاک داده نمی شود زیرا هیچگاه در فرآیند تولید آیروپونیک بکار نمی آید.
  • تولید مواد غذایی بصورت متراکم (intensive) را می توان در اراضی کم وسعت به اجرا گذاشت. ثابت شده است که سیستم پرورش 3 بعدی دارای بیشترین راندمان تولید سالانه در واحد سطح است.
  • سیستم های پرورش گیاهان را می توان در جوار محل زندگی مصرف کنندگان احداث نمود ، بدینگونه احداث گلخانه ها در جوار مناطق شهری و بازارهای مصرف از هزینه های حمل و نقل می کاهند و همچنین محصولات تولیدی در کوتاه ترین زمان بصورت تازه و شاداب به خریداران عرضه می گردند.
  • عملکردها وابستگی به تنوّع فصلی ندارند لذا سرما ، گرما ، خشکسالی و وزش بادها تأثیر چندانی در عملکرد محصولات کشاورزی ندارند.
  • عدم توقف چرخه تولید محصولات کشاورزی و ثبات عرضه آنها به بازارهای مصرف غالبا به بی ثباتی قیمت ها منجر نمی شود.
  • اتوماسیون عملیات کشاورزی در سیستم آیروپونیک باعث کاهش نیاز به نیروی انسانی و ادوات مزرعه ای می شود لذا نیاز به نیروی انسانی ماهر و ُپرهزینه کاهش می یابد. بدینگونه تولید محصولات کشاورزی در مقیاس تجارتی بدون انجام بسیاری از عملیات سنتی فراهم می گردد.
  • تولید محصولات کشاورزی بصورت ارگانیک امکان پذیر است آنچنانکه تولیدات آلی در مناطق جلگه ای شور بیش از 30 درصد افزایش می یابد.
  • کارگران کشاورزی همانند کارگران صنایع می توانند ساعات کار روزانه ، ماهانه و سالانه معینی داشته باشند و این نکته از نظر اجتماعی بسیار اهمیت دارد

 

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعال

ساخت ربات کشاورزی که از محصولات مراقبت می کند.

این ربات با حمایت کنسرسیوم تحقیقاتی اتحادیه اروپا تولید شده، به طور خودکار و بدون نیاز به هدایت انسان در تاکستان ها حرکت می کند و ضمن بررسی میزان سلامت محصولات، انگورهای رسیده و آماده مصرف را برداشت می کند.

سیستم هوش مصنوعی این ربات با ترسیم تصاویر سه بعدی از محیط اطراف می تواند کل محیط یک تاکستان را به خوبی شناسایی کند.

سیستم لیدار این ربات شناسایی موانع و مسیریابی مطمئن را ممکن می کند.

این اسکات که به طور ۲۴ ساعته فعالیت می کند، می تواند هر ساعت ۳۰۰۰ نوع داده مختلف را جمع آوری و تجزیه و تحلیل کند. ربات یادشده دارای چهار چرخ بوده و از حسگر مادون قرمز و یک دوربین فراگیر نیز برای اندازه گیری دما و میزان آب موجود در گیاهان استفاده می کند.

داده های جمع آوری شده در قالب نقشه محصولات نمایش داده می شود و کشاورزان می توانند از این طریق از آخرین وضعیت تاکستان خود مطلع شوند. این ربات با باتری های لیتیومی کار می کند که با صفحات خورشیدی شارژ می شوند.

 

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعال

آشنایی با نحوه پرورش کرم میل ورم

 پرورش کرم های خوراکی (کرم میل ورم) یکی از ساده ترین، ارزان ترین و کارآمدترین روشها برای تولید پروتئین برای شما یا حیواناتتان هستند.

اگر شما به دنبال راهی ساده برای افزایش پروتئین برای مرزعه تان هستید و تقریبا هیچ فضایی یا زیرساختی ندارید بهتر است به پرورش کرم خوراکی نگاهی بیاندازید. هنگامی که غذا کم است و می خواهید دامداری کارآمدی داشته باشید آنها فضای کوچکی را اشغال می کنند و می توان آنها را به راحتی پنهان نمود.

پروتئین یکی از گران ترین مکمل ها است و در عین حال یکی از اجزای ضروری هر رژیم برای خوک، مرغ، سگ، انسان و یا دیگر موجودات است. ما کرمهای عصبی خوراکی را به جانوران همه چیزخوار از جمله سگ هایمان می دهیم و همه آنها را دوست دارند. به خصوص جوجه ها و جوجه های گوشتی دیوانه آنها هستند و استفاده از آنها به عنوان منبع تغذیه نه تنها رشد سالم آنها را تضمین می کند، بلکه باعث می شود که اشتهایشان نیز کم شود.

کرم های خوراکی (کرم میل ورم) حتی یک غذای عالی برای انسانها هستند. آنها بسیار خوشمزه هستند و مزه مغز بادام می دهند و بافتی خوشایند دارند.ممکن است تصمیم بگیرید که آنها را به حیوانات خود بدهید اما بهتر است کمی از آنها را برای خودتان بگذارید. ممکن است روزی این کرمها غذای بشر بشوند.

در این مقاله ما به شما نشان خواهیم داد که چگونه یک مزرعه چند منظوره کرم خوراکی (کرم میل ورم) ایجاد کنید. هزینه آن بسیار کم است (30 دلار)، می توان در چند روز آن را ایجاد نمود، حدود 1.5 متر مربع فضا نیاز دارد و در هفته یک و نیم پوند کرم های خوراکی تولید می شود.

مواد مورد نیاز :

     چوب 8*8

    چوب 1.5 اینچی (*150)

    17 عدد سبد ذخیره

    فویل آلومینیوم (18 اینچی سنگین بهتر است.)

    درب توری

    نایلون

    سیلیکون

    رنگ

    2 عدد ظروف پلاستیکی (برای دونات) – تقریبا 4 اینچ در 2 اینچ

    سبوس گندم و جو

 

ابزار مورد نیاز : 

 

    قیچی

    چسب تفنگی سیلیکونی

    متر اندازه گیری

    نشانگر

    اره چوب (اره دایره ای بهتر است)

    دریل

    مته

    جعبه

 

 

مرحله اول،ابعاد

 ابعاد مزرعه وابسته به سبد ذخیره سازی است که شما استفاده می کنید. ما تعدادی از فروشگاه های دالر را پیدا کردیم که کامل هستند و هزینه هر سبد در آنها یک دلار است.می توانید از چیزی که در اطرافتان وجود دارد استفاده کنید و ترجیحا از همان ارتفاع عنوان شده استفاده کنید و سپس ابعاد مربوطه را تنظیم کنید. برای این کار در اینجا ما ابعاد سبدهای خود را آورده ایم:

 

    سبدهای ما سه و یک چهارم اینچ هستند. حداقل ¼ اینچ بین هر سبد با سبد بعدی باید فاصله باشد، بنابراین فاصله از بالای یک ریل تا ریل بعدی 3.5 اینچ است. 17 سبد وجود دارد و ارتفاع کلی 59.5 اینچ می شود.(ما نیم اینچ هم اضافه کردیم که 60 اینچ بشود.)

    بالای لبه 18 و یک چهارم اینچ طول و 14 اینچ عرض دارد و سپس لبه نازک می شود.این لبه روی ریل بین فاصله دو کشو قرار می گیرد.

    بالای دیواره ها، درست زیر لبه ها 16 و سه چهارم اینچ طول و 12 و یک چهارم اینچ عرض دارد. طول ریل ها 12.5 اینچ و فاصله بین دو سبد 16 و سه چهارم اینچ است.

    تخته ها کمی کمتر از یک اینچ و حدود 7/8 اینچ ضخامت دارند. بنابراین بخش پشتیبانی از چوب باید 16 ¾ اینچ فوق به علاوه 1 ¾ اینچ در هر دو طرف باشد (7/8 اینچ برای تخته راست و 7/8″ برای ریل)، در مجموع 20 ¼ اینچ باشد.

    فویل و درب توری باید اندازه ی سبدها تنظیم شوند تا به سبد شما متصل شوند. ابعاد سبد 15 در 11 اینچ است.

    در هر مرحله از ساخت برج، باید سینی ها را بررسی کنید، مطمئن شوید که آنها به آسانی باز می شوند و از روی ریل ها سقوط نمی کنند.

 

مرحله دوم،ساختار

 

    به خاطر داشته باشید ضخامت اره چوبی را هنگام اندازه گیری و علامت گذاری تابلوهای خود حساب کنید. ما از یک اره دایره ای استفاده می کنیم که 1/8 اینچی است. اگر از اره دستی استفاده می کنید باید آن را به 1/16 اینچ کاهش دهید.

    از 4 تخته ی 8 فوتی خود، طول 60 اینچ، 20 ¼ اینچ و 12 ½ “اینچ برش دهید. حالا شما 4 قطعه راست (60 اینچی)، 4 قطعه پشتیبانی (20 ¼ اینچی) و 4 ریل از 32 ریل را دارید(12 ½ اینچ).

    4 تخته باقی مانده را به اندازه 12 ½ اینچ برش دهید. باید از هر تخته 7 برش به دست آورید. ما 12 ½ اینچ، 25 1/8اینچ، 37 ¾ اینچ، 50 3/8اینچ، 63 اینچ، 75 5/8اینچ و 88 ¼ اینچ از سمت چپ علامت زدیم و سپس هر علامت را از سمت راست بریدیم (با این کار از عرض 1/8 اینچ تیغه اره استفاده می شود).

    دو سوراخ انتهای هر ریل ایجاد کنید. سوراخ ها باید به اندازه کافی بزرگ باشن تا پیچ های چوبی در آن جا شوند. این سبد ها خیلی سنگین نیستند بنابراین پیچ انتهایی کافی است.

    راست ترین لبه ی هر یک از تخته ها را انتخاب کنید و برچسب را روی آن را B بنویسید و برای پایین. “T”بگذارید.برچسبها را برای سبد بالایی در انتهای دیگر قرار دهید.

    از انتهای “T” هر تخته 3 ½ اینچ (3 ½، 7، 10 ½، 14، و غیره) علامت بزنید. بهتر است که به اندازه 3 ½ اینچ از طول ببرید و مطمئن شوید که هر کدام به درستی علامت گذاری شده است، زیرا به آسانی در این مورد اشتباه می شود.

    دو تخته خود را روی یک سطح مسطح قرار دهید. برچسب”B” را درست روی به روی ریل قرار دهید و 12 ½ اینچ بین بالا و پایین فاصله دهید.

    هنگامی که هر دو سطح را با فاصله صحیح از یکدیگر جدا کنید، ریل را از بالا و پایین علامتها پیچ کنید. لطفا توجه داشته باشید که در فضای پایین همه ی سبدها ریل نخواهید گذاشت، این سبد در پایین قفسه قرار خواهد گرفت.

    سپس بقیه ریل ها را زیر خطوط مشخص کنید.

    این کار برای دو طبقه دیگر تکرار کنید. حالا شما دو نردبان با یک دسته کامل از پله ها دارید.

    دو نردبان را به سمت جلو بر روی یک سطح مسطح با ریل ها به طرف یکدیگر قرار دهید. اطمینان حاصل کنید که آنها 20 ¼ اینچ از دو طرف فاصله داشته باشند.

    4 تخته پشتیبانی را بردارید و دو سوراخ در هر دو انتهای آنها ایجاد کنید. یک سوراخ در وسط قسمت خارجی قرار بگیرد و سوراخ دوم یک اینچ آن طرف تر باشد.

    تخته پشتیبانی را بین دو نردبان در سطح پشتی قرار دهید. آن را فقط با یک پیچ در هر انتها پیچ کنید.

    همین کار را در پایین انجام دهید.

    برجی که درست کردید نگاه کنید باید مربع باشد اگر نیست پیچ و تابهای آن را رفع کنید.

    پشتیبان را در قسمت بالایی جلو پیچ کنید.

    اگر همه چیز مربع است، پشتیبان نهایی را در جایی در وسط پشت دستگاه قرار دهید و سپس پیچ دوم را در هر تخته قرار دهید.

    شما هم اکنون می توانید ساختار را رنگ کنید.

 

مرحله سوم،بازنگری سبد

 

کرم های خوراکی لارو سوسک تیره هستند. چهار مرحله اصلی در رشد آنها وجود دارد: تخم،لارو،شفیره و سوسک. این چهار مرحله باید از هم جدا باشند وگرنه سوسکها از شفیره ها و کرمها تغذیه می کنند و آنها را می خورند.

 

این برج شامل سه ماژول جداگانه است که هر یک حاوی یک سینی برای سوسک،شفیره و تخم و دو سینی برای رشد کرم های خوراکی (مجموع 5 سینی در هر ماژول) است. یک کاسه برای کرم هایی آماده استفاده هستند و یکی برای فضولات کرمها وجود دارد. برای درک بهتر عکس را ببینید. شما می توانید شکل سبدها را بر اساس نیازهای خود تغییر دهید، اما ما از این روش استفاده می کنیم.

 

    سبد تخمها و شفیره ها نیز فویل دارد تا از روی سبد سقوط نکنند.

    سینی کرمها و سوسکها باید یه توری داشته باشد تا مواد یا نوزادان به سبد زیر وارد نشوند و روی آن سقوط نکنند.

    سینی کرم ها، پایه های نایلونی دارد به طوری که لبه ها روی آن قرار می گیرند تا کرمها نتوانند از آن خارج شوند.

    ما همچنین یک زیستگاه ویژه برای شفیره ها ایجاد می کنیم که در داخل سبد سوسکها قرار می گیرد.

 

مرحله چهارم،سبدهای پایه فویلی :

 

    7 سبد خارج کنید

    فویل ها را 18 در 21.5 اینچ برش دهید.

    در 3 ½ اینچ در هر گوشه علامت گذاری کنید. این 3 ½ اینچ محیط دیوارهای یک جعبه فویلی خواهد شد.

    فویل را بین دو طرف مقابل 3 ½ اینچ خم کنید.

    همین کار را برای هر طرف انجام دهید.

    هر گوشه را کامل بچسبانید(از خود چسب در اینجا استفاده نشود.) تا راهی برای خروج در گوشه های سبد وجود نداشته باشد.

    قطعه های سیلیکون را در اطراف لبه پایین سبد و همچنین در داخل از بالای دیوار قرار دهید (نه در بالای لبی). دو سیلیکون را در مرکز سبد قرار دهید.

    جعبه فویلی را داخل سبد قرار دهید تا کاملا در مرکز قرار گیرد. ابتدا در مرکز، سپس لبه ها را به پایین به سمت سیلیکون فشار دهید.

    دیوارهای جعبه را به بیرون فشار دهید تا آنها را به گوشه راست شیب دیوارهای سبد را برسانید و به سیلیکون فشار دهید. فویل اضافی را در گوشه ها بررسی کنید و آنها را در جای خود قرار دهید.

    فویل اضافی بالای سبد را برش دهید.

    برای 2 تا از ده ها در هر شش سبد این کار را تکرار کنید.

    چهار سبد را خالی بگذارید.یکی برای فضولات سبدهای دیگر و سه تای دیگر برای تخمها خواهد بود. بر روی اولی برچسب فضولات و بر روی بقیه برچسب تخم یک،دو و سه بزنید.

    هنگامی که سیلیکن خشک شد سه سینی باقی مانده (برای تخم) را با ½ تا 1 اینچ لایه سبوس گندم پر کنید. برچسب تخم یک،دو و سه روی آن بزنید.

 

مرحله پنجم،سبدهای توری پایین :

 

    4 سبد خارج کنید.

    فویل ها را 15 در 11 اینچ برش دهید.

    دو فویل به طول3.5 در 16.5 اینچ و دو تای دیگری را به طول که سه در 12.5 اینچ برش دهید.

    پایه هر فویل آلومینیومی را در گوشه سمت راست 3/8 اینچ خم کنید (این لبه به پایین سبد چسبانده می شود، در حالی که 2 و 5/8 به راست دیواره ها چسبانده می شود.)

    یک دانه سیلیکون را در اطراف لبه پایین سبد قرار دهید و همچنین دوتا در مرکز قسمت پایین قرار دهید.

    صفحه توری را به پایین سیلیکون در پایین سبد فشار دهید. ابتدا مرکز آن و سپس دو طرف آن، به طوری که صاف و بدون چین و چروک شود.

    یک دانه سیلیکون را در لبه ی بالای دیوار قرار دهید (فقط از لبه)

    یکی از طرفهای طولانی فویل را که بین دستانتان قرار دارد را نگه دارید. آن را در سبد قرار دهید و کناره های ان را پر کنید. آن را به سیلیکون فشار دهید، ابتدا به مرکز بالا و سپس به سمت لبه ها حرکت کنید و سپس پایین آن را 3/8 اینچ به پایین سیلیکون فشار دهید که روی توری است.

    یک سیلیکون کوچک روی فویل قرار دهید تا لبه های گوشه بالا برود.

 

    در پایین تر فویل آلومینیومی را قرار دهید و آنها را به سیلیکون از مرکز به سمت گوشه ها فشار دهید. لبه ها را در اطراف گوشه قرار دهیدو به سیلیکون بر روی قطعات دیگر فویل فشار دهید. اگر سیلیکون در لبه اضافه ماند مطمئن شوید که آن را خوب پاک می کنید، زیرا کرم ها می توانند از سیلیکون بالا بروند.

 

    برای سه سبد دیگر این کار را تکرار کنید.

    یک سینی را برای برداشت را خالی بگذارید.وقتی کرمهای شما به اندازه ی کافی بزرگ شوند می توانید آنها را به این سینی منتقل کنید.

    هنگامی که سیلیکون خشک شد سه طبقه دیگر را با نیم تا یک اینچ خوراک پر کنید. این سینی برای سوسکها است.توری نمی گذارد آنها به سمت تخمها بروند.برچسب آنها “سوسک 1″، “سوسک 2″، و “سوسک 3” باشد.

 

مرحله ششم،سبدهای نایلونی پایین :

 

    6 سبد خارج کنید.

    قطعه ای از نایلون خالص را برش15.5 در 11.5 اینچ برش دهید.

    دو فویل به طول3.5 در 16.5 اینچ و دو تای دیگری را به طول که سه در 12.5 اینچ برش دهید.

    پایه هر فویل آلومینیومی را در گوشه سمت راست 3/8 اینچ خم کنید (این لبه به پایین سبد چسبانده می شود، در حالی که 2 و 5/8 به راست دیواره ها چسبانده می شود.)

    یک دانه سیلیکون را در اطراف لبه پایین سبد قرار دهید و همچنین دوتا در مرکز قسمت پایین قرار دهید.

    یک دانه سیلیکون را در لبه ی بالای دیوار قرار دهید (فقط از لبه)

    یکی از طرفهای طولانی فویل را که بین دستانتان قرار دارد را نگه دارید. آن را در سبد قرار دهید و کناره های ان را پر کنید. آن را به سیلیکون فشار دهید، ابتدا به مرکز بالا و سپس به سمت لبه ها حرکت کنید و سپس پایین آن را 3/8 اینچ به پایین سیلیکون فشار دهید که روی توری است.

    یک سیلیکون کوچک روی فویل قرار دهید تا لبه های گوشه بالا برود.

 

    در پایین تر فویل آلومینیومی را قرار دهید و آنها را به سیلیکون از مرکز به سمت گوشه ها فشار دهید. لبه ها را در اطراف گوشه قرار دهیدو به سیلیکون بر روی قطعات دیگر فویل فشار دهید. اگر سیلیکون در لبه اضافه ماند مطمئن شوید که آن را خوب پاک می کنید، زیرا کرم ها می توانند از سیلیکون بالا بروند.

 

    برای پنج سبد دیگر این کار را تکرار کنید.

    هنگامی که سیلیکون خشک شد سه طبقه دیگر را با نیم تا یک اینچ خوراک پر کنید. این سینی برای کرمها است.توری نمی گذارد آنها به سمت تخمها بروند.برچسب آنها “کرم 1″، “کرم 2″، و “کرم 3” باشد.

 

مرحله هفتم،زیستگاه شفیره :

 

    شما باید اجازه دهید تعدادی از کرمها شفیره شوند تا تولیدتان ادامه یابد، طول عمر آنها دو تا سه ماه است. در این مرحله آنها بیشتر آسیب پذیر هستند و می توانند توسط کرم ها و یا سوسک ها از بین بروند. به همین دلیل، شما نیاز به جایی امن برای خانه آنها دارید.

    ما از یک سبد پلاستیکی در سبد سوسکها استفاده کردیم.لبه های سبد باید طوری باشد که سوسکها داخل آن نروند تا شفیره ها زنده بمانند.

    از دو ظروف پلاستیکی برای دونات استفاده کنید. بلندی آنها باید 4 اینچ باشد.وسط آن را 2 اینچ باز کنید. در حالت ایده آل، شما می خواهید قسمت مرکزی خالی شود، به طوری که هنگامی که آنها با دیوارها مانند یک میز قرار می گیرند، بخش مرکزی به سمت ه لبه کوچک در اطراف لبه قرار می گیرد.

    دو ظرف را نصف کنید و چهار ظرف درست کنید. شما می توانید یکی از این ها را کنار بگذارید، زیرا فقط به سه تای آنها نیاز دارید.

    دیوارها را حدود یک اینچ از گوشه ها فاصله داشته باشند. گوشه های دست نخورده شکل سبد را حفظ خواهد کرد و سوسک ها هنوز قادر به حرکت در زیر ظرف هستند بدون اینکه گیر بیفتند.

    یک ظرف را در هر طبقه از سوسکها قرار دهید.

    یک لایه نازک (1/4 اینچ) سبوس گندم در بالای صفحه قرار داده و شفیره ها را اضافه کنید. سبوس گندم به سوسک های تازه چیزی برای خوردن می دهد تا قدرتشان را به دست بیاورند تا بقیه سوسک ها را از لبه بردارند.

 

گام هشتم،مدیریت مزرعه :

 

برج شما اکنون آماده تولید کرم های خوراکی است. قبل از شروع مدیریت مزرعه خود، باید کمی درباره چرخه حیات این حشرات بدانید.

 

چرخه عمر سوسک تیره دارای چند مرحله است. چیزهایی مانند دما و رطوبت می تواند در هر مرحله تاثیر بگذارد، اما حدودا عمر هر مرحله به صورت زیر است:

 

    یک سوسک تیره تنها چند روز پس از خروج از پیله بلوغ می رسد. طول عمر او 2 تا 3 ماهاست و یک سوسک ماده می تواند صدها یا نه هزار تخم بگذارد.

    طول عمر تخم بین 4 تا 19 روز و به طور متوسط 12 روز است.

    لارو در ابتدا سفید و کوچک است و به سختی دیده می شود.

    لارو حدودا 20 بار پوست می اندازد تا به اندازه کافی رشد کند. آخرین بارحدود 3 ماه پس از تبدیل از تخم به لارو است که در این زمان طلایی قهوه ای است و بین 1 تا 1.4 اینچ طول دارد.

    اگر در این مرحله کرم را برداشت نکنید، به شفیره هایی تبدیل می شوند که زیاد تکان نمی خورند و غذای کمی مصرف می کنند.

    پس از 6 تا 18 روز، یک سوسک ظاهر خواهد شد. در ابتدا قهوه ای کم رنگ و ضعیف خواهد بود، اما بعد از چند روز، یک سوسک سیاه و براق تیره خواهد شد و این چرخه می تواند دوباره شروع شود.

    در حالت ایده آل، شما می خواهید حدود 150تا200 سوسک در هر ماژول خواهید داشت. این مقدار به شما در حدود 1-1 ½ پوند کرم های خوراکی در هر هفته می دهد. اگر با مقدار کمی شروع کنید مدتی طول می کشد به این تولید برسید.ما از 20 کرم شروع کردیم.

    در اینجا یک برنامه برای ماژول اول وجود دارد. پس از آن شما ماژول دوم و سوم را برای تضمین تولید هفتگی ایجاد خواهید کرد.

    سوسک های خود را در “سوسک 1″، و تخمهایشان را در “تخم 1” در قفسه زیر آنها را قرار دهید.

    بعد از سه هفته، محتویات “تخم 1” را در “کرم 1” خالی کنید. سپس باید یک لایه دیگر ½ “-1” سبوس گندم (یا خوراک دیگر) در به “تخم 1” بگذارید و آن را در زیر سوسک قرار دهید.

    بعد از 3 هفته دیگر، “کرم 1” را به یکی از سینی های “رشد 1” خالی کنید. سپس شما می خواهید محتوای جدید “تخم 1” را به “کرم 1” خالی کنید.

    پس از سه هفته دیگر، شما باید محتویات “کرم 1” را به سینی “رشد 1” دیگر و سپس محتویات جدید “تخم 1” را به “کرم 1” خالی کنید.

    پس از سه هفته دیگر، شما باید اولین “رشد 1” در سینی “برداشت” خالی کنید، سپس آن را از “کرم 1” پر کنید و “کرم 1” را از “تخم 1” پر کنید.

    اجازه دهید کرم ها برای یک هفته در یک سینی برداشت بمانند .در این زمان اکثر خوراکی ها از طریق توری پایین می افتند و تنها کرمها داخل سبد می مانند.

    برای حفظ جمعیت سوسک ها باید تعدادی از کرمهای برداشت را برای شفیره شدن باقی بگذارید تا این روند ادامه یابد و سرعت تولید شما افزایش یابد.

 

مرحله نهم،مراقبت و تغذیه :

 

کرم های خوراکی در محیط گرم بهتر رشد می کنند بنابراین بهتر است که مزرعه خود را در داخل خانه جایی که دمای ثابت باقی بماند بگذارید. این مزرعه کمتر از دو فوت مربع است، بنابراین نباید مشکل فضا داشته باشید. آنها همچنین به تاریکی علاقه دارند پس می توانید سبد را در جایی پنهان کنید.

 این حشرات در تبدیل مواد غذایی به پروتئین با FCR 2: 1 بسیار کارآمد هستند. متداول ترین غذا برای کرم های خوراکی سبوس گندم، یک محصول جانبی بسیار ارزان از تولید گندم است. شما همچنین می توانید جو دوسر، علف خشک، یا تقریبا هر ماده کربنی دیگری را به آنها بدهید. آنها همچنین کود خشکی که برای گیاهان مانند کود خرگوش، خوکچه ها یا بزها استفاده می شود را دوست دارند،. شما می توانید این را با چیزی شبیه سبوس گندم با نسبت 1: 1 ترکیب کنید.

 کرم های خوراکی آب نمی نوشند. در عوض، آنها رطوبت خود را از گیاهان می گیرند. ما هر روز برشی از انواع میوه ها و سبزیجات، از جمله هویج، سیب زمینی، سیب زمینی شیرین، خیار، کدو، سیب و غیره به آنها می دهیم.نباید زیستگاه را با میوه های مرطوب که به سرعت فاسد می شوند، مانند توت فرنگی مرطوب کنید.

 

مرحله دهم،یکپارچه سازی :

 

اصل اساسی این است که شما می توانید منابع خود را با تغذیه جریان های زباله یک گره (چه انسان، حیوانات و یا گیاه) به گره دیگری که به طور طبیعی این زباله ها را مصرف می کنند، افزایش دهید. شما می توانید تقریبا هر حیوان و گیاهی را در شبکه خود قرار دهید. شبکه ما در حال حاضر از خرگوش ها، انواع مختلف مرغ، کرم های خاکی، کرم های خوراکی، باغچه، باغ ها و گیاهان وحشی تشکیل شده است.

 به عنوان مثال، بگذارید بگوییم شما در شهر زندگی می کنید و فضای زیادی ندارید، اما هنوز هم می خواهید غذای خود را تولید کنید. مزیت زندگی در شهر این است که شما به انواع مواد زائد مانند نان قدیمی و سبزیجات یک فروشگاه مواد غذایی دسترسی دارید. با استفاده از این ورودی های اساسی، می توانید بلدرچین، خوکچه هندی و کرم های خوراکی پرورش دهید.

 شما می توانید یک جفت خوکچه هندی داشته باشید، آنها میوه ها و سبزیجات و دانه های کوچک (از نان) می خورند. این جفت حدود 12 بچه در سال تولید می کند که می توانید از گوشتشان استفاده کنید. آنها کود تولید می کنند (که شما می توانید به کرم های خوراکی، همراه با بعضی از گیاهان پوست و نان های قدیمی) و گیاهان علفی (که می توانید به بلدرچین و کرم های خوراکی بدهید.) بدهید. با این پروتئین مصرفی، بلدرچین روزی یک تخم می گذارد. پس از آن می توانید پوسته تخم مرغی و بقیه را کمپوست کنید و با کود تولیدی چند گلدان را بارور کنید و سبزیجات سالمی داشته باشید. هر گونه زباله های گیاهی از باغ شما می توانید از طریق خوکچه ها و کرم های خوراکی بازیافت شوند. بنابراین، با فضای بسیار کم و با استفاده از مواد زائد، شما می توانید گوشت، تخم مرغ و سبزیجات مورد نیاز خود را فراهم کنید. همچنین می توانید کرم های خوراکی را به بلدرچینها بدهید که روش پرورش آنها در این مقاله آمده است. ما کرم های خود را در کره و سیر کمی سرخ کرده و می خوریم.آنها بسیار خوشمزه هستند. آنها عطر و بوی کمی و بافتی دلپذیر دارند و به خصوص بچه ها آنها را دوست دارند.شما با این کرمها می توانید برای انسان نیز پروتئن تولید کنید و این خود یک نوع یکپارچه سازی در مزرعه تان است.

 

 

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعال

همه چیز درباره "اقتصاد خر"

چینی ها بزرگ ترین خریدار گوشت و پوست خر هستند. قیمت هر کیلو شیر خر در ایران به 150 هزار تومان می رسد و پنیرش هم سر به میلیون ها تومان می زند. حتی سرگین خر نیز در بسته بندی های مختلف به بازار عرضه می شود.

"اقتصاد خر" هر چند شاید اصطلاحی طنزآمیز به نظر برسد ولی واقعیت این است که امروزه در جهان و حتی ایران خودمان، فعالیت های اقتصادی سودآوری پیرامون حیوانی به نام "خر" شکل گرفته است، از شیر و پنیر خر گرفته تا روغن و پوست این حیوان و ... امروزه با قیمت های قابل توجهی خرید و فروش می شود. چین، از مهم ترین مراکز اقتصاد خر در جهان است و برخی کشورهای آفریقایی نیز برنامه هایی را برای پرورش و صادرات خر به چین در دستور کار دارند تا از این بازار بکر، بهره ببرند.

 

اقتصاد خر

وزیر کشاورزی و حفاظت از منابع طبیعی کشور اتیوپی در روز 29 نوامبر 2018 در نشستی در آدیس آبابا از ایده گسترش مراکز پرورش خر در این کشور آفریقایی خبر داد.

دولت اتیوپی به دنبال گسترش سیاست‌‌های پرورش خر است و دلیل آن را احیای تجارت نوظهوری اعلام کرده که می تواند روابط بازرگانی آفریقا با چین را توسعه دهد.

تقاضای فزاینده برای پوست و گوشت خر به ویژه در چین یک فرصت اقتصادی بزرگ برای کشورهای آفریقاست. در حال حاضر و قبل از شروع برنامه‌های ویژه مبتنی بر اقتصاد خر، اتیوپی 8.3 میلیون راس خر دارد و قرار است این تعداد به عنوان منابع ارزی جدید اتیوپی، افزایش یابد.

خرها داراهایی‌های ارزشمندی هستند که می‌توانند در مواقع بحرانی از پس خدمات حمل و نقل برآمده و در مناطق روستایی به حمل آب و کالا اقدام کنند.

 

داروی گرانبهای چینی با پوست خر

در حالیکه آفریقایی‌ها از صادرات خرهایشان به چین لذت می‌برند، پوست بسیاری از این حیوانات برای تولید "اجیاو" کنده می‌شود. "اجیاو" ماده اصلی دارویی در طب سنتی چین است که از خیساندن و دم کردن پوست خر به دست می‌آید. این اکسیر چینی برای درمان بی‌خوابی، خستگی‌های مزمن، کم خونی، افزایش قوای جنسی و بهبود پوست زنان مورد استفاده قرار می‌گیرد. در اکتبر سال 2017 قیمت هر کیلو از این دارو به 388 دلار رسید.

برای تولید 5 هزار تن "اجیاو" که نیاز سالانه چین محسوب می‌شود، 4 میلیون پوست مورد نیاز است؛ بنابراین کاهش جمعیت خرها در سال‌های اخیر در کشور "اژدهای قرمز" طبیعی به نظر می‌رسد.

 

این در حالی است که دانشمندان هیچ اثربخشی را در خصوص این دارو کشف نکرده‌اند، اما تقاضا برای مصرف آن در چین در حال افزایش است تا پوست خر در این کشور تبدیل به محصولی گرانقیمت شود.

 به گزارش نشریه لوموند تعداد خرهای موجود در چین در یک دهه اخیر، از 11 میلیون به 5 میلیون راس در سال 2016 رسیده و دلیل آن تقاضای فزاینده برای داروی سنتی چینی است. از طرفی برخی از کشورهای آفریقایی مانند نیجر و بورکینافاسو صادرات خود را به دلیل کاهش خر و نیاز کشاورزان داخلی ممنوع کرده‌اند. اما کنیا این رابطه مهم تجاری با چین را حفظ کرده و در سال 2017 حدود 900 هزار رأس خر را به دهان اژدهای قرمز صادر کرده است. قیمت هر خر در چین با افزایش 4 برابری در سال های اخیر به بیش از 130 دلار رسیده است و این قیمت، کشاورزان چینی را در مضیقه قرار داده است.

این وضعیت باعث شده است استرالیا نیز وارد بازار خر چین شود؛ 'بارنابی جویس' وزیر کشاورزی استرالیا در این باره می گوید: اگر مردم چین نیاز به پوست خوراکی خر داشته باشند، استرالیا این محصول را به آنها ارائه خواهد کرد؛ ما می خواهیم اطمینان حاصل کنیم که اگر شما مایل به خوردن پوست خوراکی خر هستید، آنگاه شما می توانید پوست خوراکی خر ما را بخورید.

 

گوشت خر

در ایتالیا که مصرف گوشت حیواناتی شبیه اسب، رواج دارد، گوشت خر در دستور اصلی برخی از غذاها دیده می‌شود. در سال 2010 در این کشور تقریبا 1000 خر برای سرو در رستوران ها ذبح شدند. در چین نیز گوشت این حیوان در برخی از رستوران‌ها سرو می‌شود. استرالیا از مهم ترین صادر کنندگان گوشت منجمد خر به چین است.

 

شیر خر

اما شیر خر قیمت و کاربرد بیشتری دارد، متوسط قیمت هر لیتر شیر خر در سال 2009 حدود 15 یورو گزارش شده است.

شیر خر به دلیل داشتن خواص دارویی بسیار ارزشمند و گران‌قیمت است. هر ماده خر روزانه کمتر از یک لیتر شیر می‌دهد و به همین دلیل کمیاب است. قیمت هر لیتر شیر خر در ایران بین 130 تا 150 هزار تومان است.

 

پنیر خر

از طرفی به دست آوردن پنیر از شیر خر به دلیل کم چرب بودن آن سخت است. برای تولید یک کیلو پنیر خر، به 45 تا 50 کیلو شیر نیاز است و در یک هفته هم بیشتر از 250 گرم پنیر تولید نخواهد شد. قیمت هر کیلو پنیر خر در ایران بین 7 تا 8 میلیون تومان است.

براساس گزارش‌ دیجیتال ژورنال در سال 2016، در 80 کیلومتری غرب پایتخت صربستان مرکز پرورش خری وجود دارد که گرانقیمت‌ترین پنیر جهان را از شیر خر تولید می‌کند. در این مزرعه هر یک کیلو پنیر حاصل از شیر خر حدود 1000 دلار به فروش رسیده و رکورد جهانی قیمت پنیر را در آن زمان از آن خود کرد. این پنیر "pule" نامیده می‌شود .

 

روغن خر

روغن خر هم از دیگر فرآورده های این حیوان است که بیشتر برای از بین بردن جای زخم، شفاف کردن پوست و تسکین درد مفاصل و ضرب خوردگی از آن استفاده می شود.

 روغن خر را معمولا از چربی‌های روده آن می‌گیرند و از بدن هر خر حدود نیم کیلو روغن به دست می‌آید.

 از دیگر فرآورده‌های خر، روغن قلم پا و پی آن است که در ایران کیلویی 400 هزار تومان به فروش می‌رسد؛ تولید این فرآورده نیز بسیار اندک است.

 

سرگین خر

عنبر نسارا، همان سرگین (مدفوع) خر ماده است که در فصل بهار جمع آوری و در بسته بندی های مختلف به بازار عرضه می شود و گفته می شود برای اختلالات عفونی، ریوی، آلرژی، پوستی و ... مفید است. قیمت هر کیلو عنبرنسارا، بسته به نوع آن بین 90 الی 200 هزار تومان است.

 

هر رأس خر چند؟

در ایران استفاده از خر در زمین‌های کشاورزی و یا برای باربری رایج است و بازارهای خاص خود را نیز دارد.

با گشتی در بازار حیوانات، قیمت‌های متفاوتی برای انواع خر اعلام می‌شود که با توجه به سن و سال و همچنین سالم و سرحال بودن حیوان از 500 هزار تومان تا 2 میلیون تومان متفاوت است.

به طور مثال در یک آگهی برای فروش خر نر مشکی جوان قیمت یک میلیون تومانی ارائه شده است. از ویژگی‌های این خر می‌توان به راه رفتن سریع آن و ویژگی‌های متناسب آن با گله اشاره کرد.

با این وجود قیمت‌های ارائه شده برای این حیوان در استان‌های مختلف ایران متفاوت است. بررسی‌ها در برخی از روستاهای استان مرکزی نشان می‌دهد که قیمت یک خر در این نواحی به بیش از 500 هزار تومان نمی‌رسد. به گفته یکی از اهالی این منطقه، بخش مرکزی ایران به دلیل نداشتن نواحی صعب‌العبور و کوهستانی نیاز چندانی به خرها ندارد. از طرفی میزان سازگاری حیوان با آب و هوای این مناطق را نیز باید در نظر گرفت.

 

اقتصاد خرکی و اکسیر معجزه بخش چینی

اما به نظر می‌رسد خرها در مناطق کوهستانی ارزش بیشتری دارند. یکی از روستاییان شهرستان تکاب می‌گوید که قیمت یک خر چهارساله در این منطقه حداکثر 400 هزار تومان است اما خرهای جوان و قوی‌تر که سن آنها به بیش از شش سال می‌رسد با قیمت یک میلیون و 500 هزار تومان هم به فروش می‌رسند.

در مناطق مرزی نیز نرخ خر به همین قیمت‌ها نزدیک است و در برخی از مناطق روستایی استان لرستان، قیمت خر بین 500 تا 700 هزار تومان برآورد می‌شود.

 

خر جنگی

در سال 2011 استیون اسپیلبرگ، فیلم اسب جنگی را با محتوای نقش مهم و فوق العاده این حیوانات در جنگ جهانی دوم به نمایش درآورد. ظاهرا خرها نیز در جنگ جهانی اول چنین نقشی را رقم زده‌اند.

جان سیمپسون گریک پاتریک به عنوان حامل برانکارد در جنگ جهانی اول از نقش موثر خرها در حمل و نقل زخمی‌های ارتش در جنگ جهانی اول سخن گفته است.

 

همه چیز درباره

متئو فورد نیز به عنوان نویسنده بریتانیایی حوزه غذا در خصوص نقش خرها در ارتش ایتالیا می‌گوید. این حیوانات برای حمل وسایل جنگی در کوه‌ها مورد استفاده قرار گرفته‌اند و در شرایط بحرانی خورده شده‌اند.

خرها در حال حاضر برای حمل مواد منفجره و اسلحه در افغانستان نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند.

 

مزارع پرورش خر در ایران

هم اکنون افراد زیادی در کشور، مزارع متعددی برای پرورش خر ایجاد کرده اند و درآمدهای خوبی هم دارند. چرا که هم خرید خر هزینه چندانی ندارد و هم نگهداری آن چندان سخت نیست. به علاوه نرخ بیماری و مرگ و میر در بین خرها نیز پایین است.

همه چیز درباره

هر چند محصولات خر در بین مردم ایران رواج زیادی ندارد ولی افرادی که از مزایای درمانی آن آگاه هستند مشتریان شیر، پنیر و روغن خر هستند.

همچنین می توان با سیاستگذاری درست، صادرات خر و محصولات به دست آمده از آن - به ویژه به چین - را در دستور کار قرار داد و درآمدزایی کرد.